Εμπνευση της στιγμης

θυμαμαι πριν μερικα χρονια οπου εγω πρεπει να ημουν 10 χρονων και οι γονεις μου γυρω στα 40. τοτε κατι ειχε γινει και ακουσα τον πατερα μου να λεει "ε δε βαριεσαι, 5 χρονια ειναι θα περασουν". εμενα τοτε αυτη η δηλωση μου εκανε τρομερη εντυπωση και ενιωσα σχεδον αδικημενος. πως γινοταν να θεωρει τα 5 χρονια μικρη ποσοτητα; ειναι 5 ολοκληρα χρονια. αργοτερα, μεγαλωνοντας, αρχισα σιγα σιγα να δικαιολογω τον πατερα μου

το πιο παραδοξο και ταυτοχρονα απαισιοδοξο πραγμα στη ζωη κατα την αποψη μου ειναι ο τροπος που περνα. και οχι δε θα πω τις κλασσικες βλακειες οτι η ζωη τρεχει με γρηγορους ρυθμους κτλ κτλ οποτε αδραξε την ευκαιρια κ αλλες παρομοιες βλακειες. αυτο π εννοω ειναι απολυτα τεκμηριωμενο συμφωνα με τα μαθηματικα.

αν εισαι ακριβως 6 μηνων και εχεις ζησει ενα καλοκαιρι, τοτε αυτο το καλοκαιρι, αποτελει το εν δεύτερο της ζωής σου. το επομενο καλοκαιρι ομως, θα αποτελει μονο το εν τριτο της ζως σου και στη συνεχεια το επομενο θα αποτελει μονο το εν τεταρτο.

οταν εινα 6 χρονων και λες σε ενα χρονο θα παω δημοτικο, αυτος ο χρονος σου φαινεται τεραστιος. επειδη ενας χρονος ειναι το εν εκτο της μεχρι τοτε ζωης σου. σε αντιθεση, αν εισαι 50 χρονων και το παιδι σου 6 και λες οτι σε ενα χρονο θα παει γυμνασιο, τοτε αυτος ο χρονος αποτελει μολις το 2% της ζωης σου.

οι εμπειριες που παιρνεις σε μια μερα, ενα μηνα, ενα χρονο κτλ οσο πανε αποτελουν ολο και πιο μικρο κομματι της ζωης σου.

αν πεις σε ενα παιδι 10 χρονων οτι θα ζησει αλλα 40 χρονια, αυτο παει να πει οτι θα ζησει τετραπλασιες εμπειριες απο οτι εχει ζησει τωρα. ενω αν πεις σε εναν 50χρονο οτι θα ζησει αλλα 50 χρονια αυτο θα παει να πει οτι θα ζησει τις διπλασιες εμπειριες. δεν εχει σημιασια γι τον 50χρονο αν οι εμπειριες που θα ζησει θα ειναι κατα εν τεταρτο περισσοτερες απο τις εμπειριες που θα ζησει ο 10χρονος. ουτε τον νοιαζει οτι θα ζησει 10 ολοκληρα χρονια περισσοτερα απο αυτον. αυτο που τον νοιαζει, ειναι οτι εχει ζησει ηδη τη μιση ζωη του.

σε αντιθεση, στα ματια του παιδιου που ειναι 10 χρονων, αυτα τα 10 χρονια που θα ζησει ο 50χρονος περισσοτερα απο αυτο, του φαινονται μια τεραστια ποσοτητα, καθως ειναι ολη η μεχρι τοτε ζωη του.

Θα το πω οσο πιο απλα μπορω. αλλη αισθηση του χρονουν εχει ενα παιδι 10 χρονων και αλλη ενας ενηλικας 50. για το παιδι 10 χρονων, η μερα περναει πολυ πιο αργα απο οτι περναει η μερα ενος ενηλικα 50 χρονων. Και το παραδοξο ειναι, οτι οσο πιο πολυ μεγαλωνεις, τοσο πιο γρηγορα περναει η μερα σου. Δεν ειναι μονο οτι θα πεθανεις πιο γρηγορα επειδη μερα με τη μερα πλησιαζεις ολο κ πιο πολυ στη μερα τη θανατου σου. ειναι επισης οτι θα πεθανεις πιο γρηγορα επειδη οι μερες που σου εχουν μεινει μεχρι το θανατο σου, θα περνανε μερα με τη μερα ολο κ πιο γρηγορα. η ολη υποθεση, θυμιζει το δευτερο μισο της γεωμετρικης παραστασης του χ^2, οπου στον καθετο αξονα ειναι το ποσος χρονος ζωης σου εχει μεινει κ στον οριζοντιο το ποση ζωη σου εχει μεινει.

Ανακοινωση 2

απο τις 07.01.2008 θα μεταφερθουμε (μεταφερθω δηλαδη. δεν ειμαστε και καμια κατοσταρια) στο http://someloosethoughts.blogspot.com η στο http://justloosethoughts.blogspot.com . Μεχρι τοτε κρατηστε στο νου σας και τα 2

Ανακοίνωση

Όπως προσέξατε (που σιγά μη προσέξατε) άλλαξα το όνομα μου. Στο άμεσο μέλλον θα αλλάξω και το url το site και θα το κάνω μάλλον http://losethougts.blogspot.com/, καθώς η διεύθυνση http://loosethoughts.blogspot.com/ είναι ήδη πιασμένη από έναν βλάκα που έκανε μόνο ένα ποστ το 2001. η ανακοίνωση έγινε στην περίπτωση που έχει κάποιος αποθηκεύσει το blog μου στα αγαπημένα του (κάτι που δε παίζει να έχει γίνει) και σε μια βδομάδα που θα προσπαθήσει να μπει δε θα τα καταφέρει.

αν κ από ότι το κόβω όταν γίνει η αλλαγή θα κρατήσω το παροντικό όνομα του site σαν portal
υ.γ. αν εχετε καμια καλυτερη ιδεα τοσο για το ονομα μου οσο κ για την ιστοσελιδα του site ενημερωστε με επειδη εγω εχω κολλησει

«Αν διέταζα ένα στρατηγό να πετάξει από λουλούδι σε λουλούδι σαν πεταλούδα, ή να γράψει μια τραγωδία, ή να μεταμορφωθεί σε θαλασσοπούλι και ο στρατηγός δεν εκτελούσε τη διαταγή μου, ποιος θα είχε άδικο; Αυτός ή εγώ;»
«Εσείς» είπε με σιγουριά ο μικρός πρίγκιπας.
«Πολύ σωστά. Πρέπει να απαιτούμε από τον καθένα αυτά που μπορεί να δώσει» απάντησε ο βασιλιάς.

Gay Post

Σας προειδοποιώ εκ των προτέρων ότι το ποστ αυτό, το πιο πιθανό είναι να παραβεί τους κανόνες που έχω θέσει εγώ ο ίδιος στο μπλογκ μου. Το πιο πιθανό είναι να είναι ποστ αφιερωμένο σε διαστροφικά πράγματα, όπως προσωπικές υποθέσεις, εξομολογήσεις, έρωτας κτλ κτλ. Ξέρετε. Αυτά τα πράγματα που μπορείτε να διαβάσετε στο μλογκ ενός κλασσικού ίμου και να σας κάνουν να θέλετε να του πετάξετε αυγά. Οπότε εγώ επειδή δε θέλω να μου πετάξετε αυγά, σας προειδοποιώ από τώρα. Αν δε θέλετε να διαβάσετε αξιολύπητο ποστ μην συνεχίσετε να διαβάζετε. Βέβαια, σιγά που θα πιάσει η προειδοποίηση. Αν υποθέσουμε ότι το μπλογκ μ το διαβάζουν 1.000.000 άτομα (αν υποθέσουμε είπαμε ντε) είμαι σίγουρος ότι ούτε το ένα από αυτά δε θα σταματήσει μετά από αυτή την προειδοποίηση. Εγώ όμως την κάνω για να αποφύγω τα αυγά. Στα @@ μου για εσάς. Οπότε μετά απο αυτή την προειδοποίηση δεν έχετε το δικαίωμα να μου ρίξετε αυγά.

Αυτή τη στιγμή ακούω imagine fm. Έχει γίνει (πιστεύω) ο πιο σούπα alternative σταθμός στη θεσσαλονίκη. Είναι του Κανάκη και του Σερβετά. Εκπέμπει στους 89.7 και αν δεν είστε από θεσσαλονίκη και θέλετε να τον ακούσετε, μπορείτε να το κάνετε εδώ: http://www.imagine897.gr/ . Εκτός από τις εκπομπές που οι περισσότερες έχουν πολύ γέλιο (ειδικά η μεσημεριανή του κανάκη μαζί με τον χρήστο κιούση) παίζει και εξαίρετη μουσική. Δηλαδή για μένα εξαίρετη. Για παράδειγμα τα τελευταία 3 τραγούδια που έπαιξε, ήταν james - senorita, moby - extreme ways , muse - δε θυμάμαι ποιο. Και ακόμα ένα συν για τον σταθμό. Όταν ξεκίνησα να γράφω για τον σταθμό, έπαιζε το τραγούδι του moby. Εγώ όμως δεν ήξερα πως λεγόταν. Έστειλα e-mail και ρώτησα και μου απάντησε ο ίδιος ο παρουσιαστής μέσω e-mail και όχι στον αέρα τον τίτλο του τραγουδιού!!!

από την άλλη όμως, ακούω το κοινό μου πο διψά για ρομάντζο να μου φωνάζει "ΥΠΟΣΧΕΘΗΚΕΣ GAY POST". Ε δε φταίω εγώ ρε παιδιά. Όπως μου βγαίνει το πάω το ποστ. Η αλήθεια είναι ότι ο αρχικός σκοπός του ποστ ήταν να μιλήσω για γυναίκες. Για αυτό έγραψα "το πιο ΠΙΘΑΝΟ είναι να παραβεί τους κανόνες". Όσο περνάει όμως η ώρα μου φεύγε η ιμοδιάθεση π έχω. Θα κάνω όμως μια προσπάθεια. Δε θέλω να αρχίσω να κλαίγομαι για τις γυναίκες που είανι αψυχολόγητες κτλ κτλ αλλά δε μου μένει άλλη επιλογή. Τι σόι αξιοθρήνητο ποστ είναι αν δε βρίζει το άλλο φύλο; Βασικά ξέρετε τι; Προσπαθώ και δε μου βγαίνει. Πραγματικά ο σκοπός μου ήταν να γράψω κλαψιάρικο ποστ, αλλά δε μπορώ. Και χαίρομαι για αυτό. Το μόνο που θα πω τλκ είναι αυτό. Το άλλο φύλο, ίσως είναι το μόνο πράγμα που μπορεί χωρίς ιδιαίτερες ενδείξεις και πράξεις, τη μια στιγμή να σε κάνει να βυθίζεσαι στην απελπισία και την άλλη (ειδικά εδώ χωρίς κάποιες ιδιαίτερες ενδείξεις) να σε κάνει να πετάς στα σύννεφα από τη χαρά σου λες και σου υποσχέθηκε τον κόσμο ολόκληρο, ενώ στην ουσία δε σου είπε τίποτα το ιδιαίτερο.

Σε αυτό το σημείο, πρέπει να ζητήσω συγγνώμη από το gay κοινό που διαβάζει αυτό το ποστ, για τον λίγο (εώς πολύ) προσβλητικό τίτλο. Ο σκοπός μου δεν ήταν να σας μειώσω σαν σύνολο (αν και το κάνω και δε κάνω κάτι για να το σταματήσω) ούτε να δηλώσω κάτι για τον τρόπου που συμπεριφέρεστε. Απλώς τα στερεότυπα είναι τόσο βαθιά ριζωμένα μέσα στον άνθρωπο, που πολλές φορές, αν δε γίνεις λίγο ρατσιστής, δε μπορείς να αποτυπώσεις αυτό που θέλεις.

πιστεύω ως εδώ έφτασε αυτό το ποστ. από ένα σημείο και μετά αρχίζω και λέω μπούρδες. Και συ αξιοθρήνητε τύπε, που περίμενες πως και πως gay post, μην απελπίζεσαι καθώς όπως είπα πιο πάνω το άλλο φύλο είναι ικανό να σου αλλάξει τη διάθεση μέσα σε κλάσματα του δευτερολέπτου. Οπότε ποτέ δεν ξέρεις πως μπορεί να είναι το επόμενο ποστ. Αν έχω σκοπό όμως το επόμενο ποστ να είναι φλώρικο, τότε θα μπω κατευθείαν στο ζουμί χωρίς προειδοποιήσεις, έτσι ώστε να μη χάσω την όρεξη με τα εισαγωγικά.

Υ.Γ. Επιπλέον πρέπει να ζητήσω συγγνώμη στο παιδί που είναι στη φωτογραφία, καθώς δεν ήθελα να μπλέξω το πρόσωπο του σε θέματα επιλογής της σεξουαλικότητας, αλλά έψαξα αρκετά στο internet και δε μπόρεσα να βρω πιο αντιπροσωπευτική εικόνα για το ποστ μου.

Υ.Γ2. Μόλις τώρα θυμήθηκα, ότι αν ανήκετε στο gay κοινό, τότε όπου "άλλο φύλο" βάλτε "ίδιο φύλλο", αλλά υποθέτω πως είναι ήδη λιγό αργά πλέον

Πίπες! Super Πίπες!

Μισό λεπτό να εξηγήσω την κατάσταση. Υπάρχει αυτό το τέλειο βιντεάκι από πιο κάτω. Αυτό το τέλειο βιντεάκι με τους τέλειους διαλόγους. Όσο και αν έψαξα όμως στο internet, δε κατάφερα να τους βρω πουθενά. Φιλοτιμήθηκα λοιπόν να κάτσω να τους γράψω εγώ προς τέρψην των μελλοντικών γενεών.






-Σε πειραααααζει;
-Τι σε;
-Σε πειρααααααααζει;
-Τι σε κανει ο Λευτερης;
-Με Καρφώνει
-Ποιος;
-Ο Κυρ Λευτέρης
-Τι κανετε;
-Με Καρφώνει
-Τι κανετε;
-Αλλαξοκωλιές. Το 69
-Αλλο;
-Πιπες. Σούπες πίπ. ΑΑΑΑ. Σούπερ πίπες. Ναιιι. Τον κάνω. Ναιιι
-Γουστάρει εκείνος;
-Ναιιι πολύ! Και τα κα. Ε. Και τα καρούλια μέεεεσα. Μες το λαρύγγι. Και. Ε. όλαααα τα υγρά μέσα
-Φωνάζει;
-Ναιιι.
-Τι κάνει;
-Ζηλεύεις;
-Τι κάνει;
-Χύσε μες το στόμα μου.
-Το. Ποιος το λέει αυτο; Ο λευτέρης;
-Εγω (και το χαμόγελο ως τα αυτία).
-Αντε ρε
-Ναι (και το χαμόγελος ως τον ουρανό). Με καρφώωωνει
-Τον καρφωώνεις;
-ΟΟΟΟΟΟχι!
-Τον καρφώωωνεις;
-ΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟχι!
-Τον καρφωωωωωνεις.
-Όχι. Δώσε ένα τσιγάρο
-Έλα εδώ.
-Δώσε ένα τσιγάρο
-Έλα εδώ.
-Με καρφώνει
-Έλα εδώ
-Με ΚΑΡΦΩΩΩΩΩΩΩΩΩΝΕΙ!
-Τι;
-Με καρφωνει (και το ιδιο τεραστιο χαμογελο)
-Τι σε κάνει;
-Μεεεεε. (παυση). ΕΕΕΕ. Με 10 λεπτά. Με καρφώνει.
-Εχει και κλειδί απ'το σπίτι σου ε;
-Ναι. Εγώ τον έδωσα
-Γιατί; (μεγάλη παύση). Γιατι ρε;
-Για να φέρνει γκόμενες. Σε πειράαααζει;
-Εσένα αφού γαμάει
-Καλά
-Δε με πειράζει καθόλου
-ΌΟΟΟχι αλλά θέλει γυναίκα.
-Ε;
-Θέλει γυναίκα.
-Το κωλαράκι σου σαν γυναικείο είναι αγόρι μου.
-Καλά ναι.
-Τι καλά ναι;
-(Μεγάλη Παύση). Χεχ. Ναι (παύση). Κάνω Σούπερ Πίπες. Κάνω Σούπερ Πίπες. Χύνει μες το στόμα μου. Ναι
-Ποιος;
-Ο Λευτέρης
-Από που; Απο που έιναι ο Λευτέρης;
-(Με τεράστια χαρά) Βάθη
-Εεεε;
-Βάθη
-Τον γουστάρεις;
-Πολύ! Πολύ!
-Τι;
-Το κωλαράκι του.
-Τι το κάνεις;
-Το ξεσκίζει
-(Γέλιο). Φύγε από δω ρε βρωμόκολε. (Γέλιο)
-(Γέλιο)
-(Γέλιο). Φύγε από δω ρε βρωμόκολε

Το Τραγούδι Του Χάρη ΙΙ

Έρωτας είναι θαρρώ
ό, τι νοιώθω αγγίζω και ζω
ένα αθώο φιλί
ένα βλέμμα που στάζει η ζωή.

Έρωτας είναι θαρρώ
ό, τι ψάχνω σε σένα να βρω
δύο σταγόνες ζωής,
ένας τρόπος να πεις σ' αγαπώ.

Ένα ταξίδι στο φως
ένας δέκατος τρίτος Θεός
μια γλυκιά φυλακή
που δε θέλεις να βγεις από κεί.

Ένα ταξίδι στο φως
ένας δέκατος τρίτος Θεός
κι ένας λόγος να πεις
πώς αξίζει στον κόσμο να ζεις.

Έρωτας είναι θαρρώ
που γελά σαν παιδάκι μικρό
με δυο χείλη φωτιά
με δυο χέρια ανοιχτά σαν φτερά.

Τα μάτια της είχε κλειστά
Τα μαλλιά της στον ώμο λυτά
κι ένας ήλιος θαρρείς στο κορμί της να πέφτει νωρίς.

Αυτό. Δεν έχω τίποτα άλλο να πω


edit : έχει κ άλλα

Γιάννης Κότσιας - Φύλακας Άγγελος

Όταν θα νιώθεις μοναξιά
όταν το σπίτι θα 'ναι άδειο
θα 'χεις εμένα συντροφιά
και θα σου δίνω εγώ κουράγιο

Όταν μαυρίζει ο ουρανός
όταν παγώνει η αγκαλιά σου
κι όταν σε πνίγει ένας λυγμός
εγώ θα έρχομαι κοντά σου

Μονάχα εσύ να 'σαι καλά
μη δω στα μάτια σου ούτε δάκρυ
μπορεί να ζούμε χωριστά
μα τότε ζήσαμε μια αγάπη

Να 'σαι κορίτσι μου καλά
κι όταν ζητάς τον άνθρωπό σου
θα είμαι κάπου εκεί κοντά
ο φύλακας ο άγγελός σου

Αν σου ραγίζει την καρδιά
κι αν μόνη θέλει να σ' αφήσει
πες του πως κάποιος μια φορά
αληθινά σ' είχε αγαπήσει

Μονάχα εσύ να 'σαι καλά
μη δω στα μάτια σου ούτε δάκρυ
μπορεί να ζούμε χωριστά
μα τότε ζήσαμε μια αγάπη

Να 'σαι κορίτσι μου καλά
κι όταν ζητάς τον άνθρωπό σου
θα είμαι κάπου εκεί κοντά
ο φύλακας ο άγγελός σου

Κακή Στραβή και ανάποδη

Λένε ότι η καλή η μέρα από το πρωί φένεται. Αν ισχύει αυτό, εγώ τη γάμησα. Πόσο πιο άσχημα μπορούσε να πάει το σημερινό μου πρωινό; Σήμερα είναι η πρώτη "εργάσιμη" μέρα της φετεινής σαιζόν για μένα. Αυτό και μόνο αρκεί για να κάνει το πρωινό ξύπνημα χάλια, με τη σκέψη και μόνο του τι πρόκειται να ακολουθήσει. Αλλά αυτό δεν αρκούσε. Σκοπός της σημερινής ημέρας ήταν να ξυπνήσω στις 1 μιας και ξεκινώ σχολή στις 3. Αλλά η μάνα μ είχε άλλη άποψη. Με σήκωσε πρωινιάτικα επειδή φαίνεται πως θεωρούσε την ανάγκη της να πει στη συνάδελφο της τα επαγγελματικά της προβλήματα μέσω τηλεφώνου, μεγαλύτερη από την ανάγκη μου να κοιμηθώ σαν άνθρωπος την τελευταία μέρα που μου δίνεται αυτή η ικανότητα. Αφού μιλησε με όσο πιο τσιριχτή φωνή μπορούσε πάνω απο κεφάλι μ επί πέντε λεπτά το έκλεισε το τηλέφωνο. Εγώ όμως ήμουν απτόητος να μη μου χαλάσει ένα 5λεπτο πονοκεφάλου τον αγαπητό μου πρωινό ύπνο. Έτσι με λίγη προσπάθεια με ξαναπήρε ο ύπνος. (Αυτό είναι υπερβολή. ήμουν τυχερός και με πήρε σχεδόν κατευθείαν ο ύπνος). Αλλά φαίνεται πως ο άγνωστος που με έκανε αναπάντητη στις 10 έιχε άλλη άποψη. Και τώρα θα μου πείτε ότι μία αναπάντητη δεν είναι ικανή για να μου χαλάσει τον πρωινό ύπνο. Δεκτό. Μία αναπάντητη από άγνωστο νούμερο όμως, σε συνδυασμό με το γεγονός ότι περιμένεις τηλέφωνο από ένα συγκεκριμένο πρόσωπο εδώ και μία βδομάδα, του οποίου δε ξέρεις τον αριθμό, είναι αρκετή να σου καταστρέψει τον ύπνο και να τον ρίξει στα τσακίδια. Όχι μόνο τον πρωινό αλλά και τον επόμενο βραδινό. Τώρα θα μου πείτε: "αυτό καλό δεν είναι;". Φυσικά και είναι καλό. Όχι μόνο καλό, τέλειο. ΑΝ ΟΜΩς ΠΡΟΕΡΧΕΤΑΙ ΑΠΟ ΤΟ ΑΤΟΜΟ ΠΟΥ ΠΕΡΙΜΕΝΕΣ. Όχι αν προέρχεται από ένα συμφοιτητή σου ο οποίος ύστερα από ολιγόλεπτη ανταλλαγή αναπάντητων και μηνυμάτων, για να καταλάβεις επιτέλους ποιος είναι αυτός ο άγνωστος αριθμός, σε ενημερώνει ότι όχι μόνο έχεις αργήσει στην πρώτη μέρα της σχολής, αλλά ότι κιόλας έχασες τα πρώτα μαθήματα και μερικά από αυτά υπάρχει η πιθανότητα να είναι και εργαστήρια! Ναι λοιπόν. Νόμιζα ότι η σχολή μου ξεκινά στις 3 η ώρα. Τελικά από ότι φαίνεται αυτή είχε άλλη άποψη. Well done. Someone kill me now please. Όχι όμως, εσύ είσαι αρκετά αισιόδοξο άτομο για να μην αφήσεις 3 κακοτοπήματα να σου καταστρέψουν τη μέρα. Αποφασίζεις να ξαναπέσεις να κοιμηθείς μιας και πιστεύεις ότι πρέπει να ακολουθήσεις το πρόγραμμα που είχες φτιάξει στο μυαό σου την προηγούμενη μέρα, το οποίο ανταποκρίνεται στο πως θα πήγαινε καλά η σημερινή μέρα. Αποφασίζεις λοιπόν να ξανακοιμηθείς και να ξυπνήσεις στις 1 όπως το είχες σχεδιάσει καθώς έτσι κ αλλιώς δε νομίζεις να έχασες πολλά μαθήματα την πρώτη μέρα. Πρώτα όμως αφήνεις μία πισινή και ξαναπαίρνεις τηλέφωνο τον συμφοιτητή σου να τον ρωτήσεις πως είναι το πρόγραμμα για σήμερα. Αυτός το έχει κλειστό οπότε του στέλνεις μήνυμα να επικοινωνήσει μαζί σου όποτε μπορεί. Αυτός τελικά μπορούσε μετά από μία ώρα, όταν σε είχε ύστερα από πολύ κόπο ψιλοξαναπάρει ο ύπνος. Σε ενημερώνει λοιπόν ότι έχεις ακόμα πολλές ώρες να χάσεις αν ακολουθήσεις το πρόγραμμα σου. Επειδή βαριέται όμως κιόλας λίγο, δε σου λέει ούτε πόσες είναι με ακρίβεια, ούτε τι ώρες είναι. Εσύ για το καλό της μέρας σου, υποθέτεις ότι αυτές οι ώρες αφορούν το δικό του πρόγραμμα*, μιας και από τις προηγούμενες μέρες έχεις καταλάβει ότι είστε σε διαφορετικά τμήματα οπότε δε σε νοιάζει και πολύ. Αλλά φυσικά ο πρωινός ύπνος έχει πάει κατά διαόλου και αποφασίζεις να κάτσεις στον υπολογιστή. Ενώ κάνεις επί πεντάλεπτο surfing, καταλαβαίνεις ότι δεν έχει γίνει τπτ το ιδιαιέτερο τις 10 ώρες που κοιμόσουνα οπότε αποφασίζεις να ελέγξεις κανά blog στην τύχη. Μπαίνεις λοιπόν σε ένα blog το οποίο σου φαίνεται αρκετά συμπαθητικό και λες να το διαβάσεις λίγο. Την ώρα π αρχίζεις να το διαβάζεις, αρχίζει και παίζει ένα πολύ ωραίο μελαγχολικό instrumenta τραγούδι και κάπου εκεί αρχίζεις να πιστεύεις ότι αυτή η μέρα ίσως να μπορεί να πάει και καλά. Το τραγούδι ύστερα από 3 λεπτά όμως τελειώνει, μαζί με την ανάγνωση του blog (είχε όλο κ όλο 2 post γραμμένα σε greeklish. τα υπόλοιπα ήταν αγγλικά και βαριόσουν να διαβάσεις) και εσύ βρίσκεσαι να κάθεσαι σε μια καρέκλα, κοιτόντας μια οθόνη χωρίς να έχεις τπτ να κάνεις. Και τότε συνηδειτοποιείς ότι κρυώνεις (επειδή είσαι μόνο με το μποξεράκι) και ότι πεινάς (επειδή έχεις να φας από το προηγούμενο μεσημέρι). Επειδή βαριέσαι όμως και να ντυθείς και να πας να φας (έτσι κ αλλιώς δεν έχει τπτ να φας) αποφασίζεις να γράψεις ένα ποστ στο μπλογκ για την όλη κατάσταση, μιας και σου φαίνεται αρκετά κωμικοτραγική για να την αφηγηθείς. Ξεκινάς και γράφεις λοιπόν το ποστ, αλλά στο σημείο στο οποίο υπάρχει ένα αστεράκι, σε φωνάζει η μάνα σου να τη βοηθήσεις σε κάτι. Εσύ είσαι σίγουρος ύστερα από πολυετή ενδοοικογενειακή πειρά, ότι το να σε φωνάζει η μάνα σου για βοήθεια δεν είναι κάτι καλό. Αφού δε μπορείες να αρνηθείς όμως, αναγκάζεσαι να πας να τη βοηθήσεις να ξεβουλώσετε το νεροχύτη. Καθώς τη βοηθάς λοιπόν και βάζεις όση δύναμη σου έχει απομείνει (επειδή κακά τα ψέμματα την τελευταία χρονιά λαπάδιασες παραπάνω από τα επιτρεπτά όρια) για να πιέσεις έναν μοχλό, καταλαβαίνεις** ότι δε πάει άλλο και τα παρατάς. Έτσι όπως είσαι σκυμμένος λοιπόν πας να σηκωθείς και χτυπάς το κεφάλι σου σε ένα ντουλάπι. Επειδή όμως δεν είναι σωστό να αφήσεις τη μάνα σου αβοήθητη, κάνεις ακόμα μία προσπάθεια. Έτσι λοιπόν όπως πιέζεις τον μοχλό, τον νιώθεις σιγά σιγά να υποχωρεί και νιώθεις ότι επιτέλους τα κατάφερες. Εκεί λοιπόν που έχει φτάσει ως το τέλος, βγαίνει ένας πίδακας καυτού νερού από το σιφόνι και σου έρχεται όλος κατευθείαν πάνω στο πρόσωπο σου. Απογοητευμένος από τη ζωή, αποφασίζεις ότι δε πρέπει να βοηθήσεις άλλο τη μάνα σου, επειδή αν συνεχίσεις μπορεί να πεθάνεις στην προσπάθεια. Πας λοιπόν να γράψεις τη συνέχεια στο blog σου ενθουσιασμένος καθώς η μέρα σου έγινε ακόμα χειρότερη και οι αναγνώστες θα βρουν τη δυστυχία σου ακόμα πιο αστεία. Στο σημείο όμως που έχει δύο αστεράκια κολάει ο υπολογιστής σου και πρέπει να κάνεις restart. Δόξα το θεό η google έκανε και κάτι καλό στη ζωή της και έχει εφαρμόσει αυτόματη αποθήκευση των γραπτών την ώρα που γράφεις.
Αν λοιπόν σήμερα πείτε σε κάποιον περαστικό "Καλημέρα" και σας απαντήσει "Κακή Στραβή και Ανάποδη" μην αναρωτηθείται το ποιος είναι και το γιατί!

Υ.Γ. Ένα τραγούδι αφιερωμένο στη μέρα μου

Alanis Morissette - Ironic

An old man turned ninety-eight
He won the lottery and died the next day
It's a black fly in your Chardonnay
It's a death row pardon two minutes too late
And isn't it ironic... don't you think

It's like rain on your wedding day
It's a free ride when you've already paid
It's the good advice that you just didn't take
Who would've thought... it figures

Mr. Play It Safe was afraid to fly
He packed his suitcase and kissed his kids goodbye
He waited his whole damn life to take that flight
And as the plane crashed down he thought
"Well isn't this nice..."
And isn't it ironic... don't you think

It's like rain on your wedding day
It's a free ride when you've already paid
It's the good advice that you just didn't take
Who would've thought... it figures

Well life has a funny way of sneaking up on you
When you think everything's okay and everything's going right
And life has a funny way of helping you out when
You think everything's gone wrong and everything blows up
In your face

A traffic jam when you're already late
A no-smoking sign on your cigarette break
It's like ten thousand spoons when all you need is a knife
It's meeting the man of my dreams
And then meeting his beautiful wife
And isn't it ironic...don't you think
A little too ironic...and, yeah, I really do think...

It's like rain on your wedding day
It's a free ride when you've already paid
It's the good advice that you just didn't take
Who would've thought... it figures

Life has a funny way of sneaking up on you
Life has a funny, funny way of helping you out
Helping you out

Το τέλειο σε αυτό το τραγούδι, είναι ότι ενώ μιλάει για την υπέρτατη γκαντεμιά, τα λέει με ένα πολύ χαρούμενο ύφος. Αυτό θα κάνω λοιπόν εγώ και σήμερα. Θα συνεχίσω την ημέρα μου λες και είχα το τέλειο ξύπνημα. Για του λόγου το αληθές, πάω τώρα κιόλας να ντυθώ και να δω αν έχει τπτ να φάω

Αυτή τη στιγμή βαριέμαι. Βαριέμαι σίγουρα πάνω από το μέσο όρο των ανθρώπων και το πιο πιθανό είναι να βαριέμαι πιο πολύ από το μέσο όρο των ανθρώπων που ισχυρίζονται ότι βαριούνται πιο πολύ από το μέσο όρο των ανθρώπων. Βαριέμαι τόσο πολύ, που ξεκίνησα να γράφω ένα ποστ στο blog, χωρίς να ξέρω καν τι θέλω να γράψω, ή αν θέλω να γράψω κάτι. Βαριέμαι τόσο πολύ που γράφω ποστ με τόνους. Βέβαια δε ξέρω αν τα προηγούμενα μου ποστ ήταν με τόνους και βαριέμαι να γυρίσω πίσω να κοιτάξω. Παίζει να είναι και το πιο βαρετό post που έχει γίνει ποτέ αυτό. Δεν έχει μέσα τίποτα αλλό εκτός από τη λέξη βαριέμαι και ένα παράγωγο της (το έχω σε bold για να μη κουραστείτε να το ψάξετε). Μέχρι στιγμής την έχω γράψει 10 φορές. Θα μετρούσα και πόσες λέξεις έχω γράψει συνολικά για να βρω το ποσοστό που πιάνει, αλλά βαριέμαι (11). Οκ λοιπόν. Βαρέθηκα (12) να γράφω τη λέξη βαριέμαι (13). Υπόσχομαι ότι από εδώ και πέρα δε θα την ξαναδιαβάσετε σε αυτό το ποστ επειδή μάλλον θα έχετε κουραστεί να τη διαβάζετε (είδατε, χρησιμοποίησα τη λέξη κουραστεί αυτή τη φορά). Αυτή τη στιγμή λοιπόν ακούω το νέο cd τον apocalyptica. Ξέρω ότι αυτό δεν είναι κάτι άξιο αναφοράς αλλά σας έχω εξηγήσει πιο πριν τι με ωθεί στο να γράφω ανούσια πράγματα. Το νέο cd τον apocalyptica είναι αρκετά συμπαθητικό. Θα μπορούσε κάποιος να το χαρακτηρίσει εώς και πολύ ωραίο, αν δεν είχε ακούσει πρώτα το προηγούμενο τους cd. Και αυτό επειδή είτε το ένα ακούς είτε το άλλο, είναι ακριβώς το ίδιο. Εντάξε,ι η λέξη ακριβώς είναι υπερβολή. Είναι σχεδόν το ίδιο. Και η λέξη σχεδόν δεν είναι υπερβολή. Επειδή τα ορχιστρικά τους τραγούδια μοιάζουν πάρα πολύ μεταξί τους. Μοιάζουν και με τα τραγούδια του ίδιου άλμπουμ, αλλά και με τα τραγούδια του προηγούμενου album. Σε αυτό το album νομίζω πως έχουν 3 τραγούδια μη ορχιστρικά (με στίχους δλδ) τα οποία είναι και αυτά συμπαθητικά. Παρεπιπτόντως μόλις τώρα τέλειωσε το grace το οποίο είναι αρκετά καλό. (instrumental και αυτό). Και μία άχρηστη πληροφορία. Σχεδόν όλοι σας θα ξέρετε το τραγούδι falling from grace. Δε ξέρω αν έχετε προσέξει τους στίχους του, πάντως αν τους έχετε προσέξει θα καταλάβετε ότι αυτός που το έγραψε ήταν μαστουρωμένος την ώρα που το έγραφε. Δε βγάζουν απολύτως κανένα νόημα. Άλλο πράγμα όμως ήθελα να πω. Ξέρετε όμως τι θα πει η φράση falling from grace; Είναι το στάδιο στο οποίο ένας άγγελος χάνει την αγγελική του ιδιότητα και γίνεται άνθρωπος. Είναι δηλαδή αυτό που έκανε ο nicolas cage στην ταινία η πόλη των αγγέλων για να τα φτιάξει με την meg ryan. Αυτό τουλάχιστον ξέρω εγώ. Αν δε θα πει αυτό το πράγμα, τα παράπονα σας στους δημιουργούς των μαγισσών, επειδή όταν σε μία φάση ένας άγγελος πηδάει από μία γέφυρα για να γίνει άνθρωπος, λέει κάποιος χαρακτήρας "he fell from grace". Οπότε συμπέρανα πως αυτό θα πει μιας και βγάζει απολύτως νόημα (όχι σαν τους στίχους του τραγουδιού). Επειδή όταν λέμε grace μπορούμε άνετα να εννοήσουμε τον ουρανό και όσες φορές έχω δει αυτή τη διαδικασία, πάντα ο έκπτοτως άγγελος πηδούσε από κάτι ψηλό για να τα καταφέρει. Εξ'ου και η λέξη fall. Βασικά αυτά. Δεν έχω τίποτα άλλο να πω. Ανέφερα ότι άχρηστο μπορούσε να σκεφτεί αυτή τη στιγμή ο εγκέφαλος μας. Όσοι το διαβάσατε αυτό το post καλά να πάθετε, καθώς ήταν σίγουρα σπατάλη του χρόνου σας. Όσοι δε το διαβάσατε, κάνατε καλή επίλογη αλλά δε θα το μάθετε ποτέ μιας και δε πρόκειται ποτέ να μάθετε τι θα συνέβαινε αν το διαβάζατε.

Autumn Time

Και ναι λοιπόν είναι αλήθεια. Από σήμερα το συνηδειτοποίησα και εγώ πλέον πως έχει μπει ο χειμώνας. Τόσο καιρό περίμενα αυτή τη γλυκιά γκρίζα μελαγχολία και τώρα που ήρθε έχω αρχίσει να έχω δεύτερες σκέψεις. Όταν σκέφτομαι το χειμώνα, σκέφτομαι πάντα μία συγκεκριμένη ευχάριστη σκηνή με μικρές παραλλαγές. Είμαι στο σπίτι μου, ή ίσως στο λεωφορείο ή και στο αυτοκίνητο. Στο χέρι μου κρατώ μία πύλινη κούπα καυτού καφέ (αν και δε πίνω καφέ). Αν είμαι στο λεωφορείο ή στο αυτοκίνητο αντίστοιχα, κατευθύνομαι προς τη δουλειά/σχολή και τη θέση της πύλινης κούπας έχουν πάρει αυτά τα τόσο συμπαθητικά αφρολεξοπλαστικά ποτήρια για τον δρόμο που δίνουν οι διάφορες καφετέρεις. Αυτό το Αφρολεξοπλαστικό ποτήρι είναι είτε καφέ είτε μαύρο (σε καμία περίπτωση με έντονα χρώματα ή γκρι. στο μυαλό μου τη συγκεκριμένη στιγμή, γκρι είναι μόνο ο ουρανός και μερικές πολυκατοικίες στην πόλη). Το ιδανικό βέβαια σχέδιο (επανέρχομαι στο ποτήρι) στη φαντασίωση μου, είναι μαύρο με διάφορα φύλλα πάνω, όλα σε φθινοπωρινές αποχρώσεις (καφέ, κίτρινο, ανοιχτό κίτρινο, πορτοκαλί κτλ). Την ώρα που πίνω την πρώτη γουλιά καφέ και νιώθω ένα γλυκό κάψιμο στη γλώσσα μου ακούω παράλληλα την εύθυμη (είναι πάντα εύθυμη, ποτέ βαριεστημένη) και φιλική φωνή της παρουσιάστριας του ραδιοφώνου να λέει "Καλημέεεεεερα. Ακόμα μία χειμωνιάτικη μέρα ξεκινά. Στην τσιμισκή η κίνηση των αυτοκινήτωη είναι.....". Ως εκέι έχω σκεφτεί αυτή τη χειμωνιάτικη σκηνή. Βέβαια αν είμαι στο αυτοκίνητο εκείνη τη στιγμή, την εκφωνήτρια την ακούω από το ραδιόφωνο του αυτοκινήτου, ενώ άμα είμαι στο λεωφορείο, από τα διακριτικά ακουστικά μου, που μάλλον καταλήγουνε στο κινητό μου.





Υ.Γ. Ακόμα κάτι που λατρέυω στο χειμώνα, είναι αυτό το τσούξιμο που νιώθω στη μύτη όταν έχει κρύο
Υ.Γ.2. Καλό χειμώνα